• Helaas is dit deel van de biografie toch niet spannend genoeg voor 'n film. Spel weinig indrukwekkend, beetje jeugdfilm: De vijf en het spook van de verlaten put.
• Erg leuk en fijne muziek. Onze Nothing Boy
• Een vervelend mannetje die Lennon, maar een muzikaal genie. En wat een interessante kijk in zijn jeugdige leven in Liverpool. Plezierige en soms brok-in-de-keel-film.
• Ontroerend goed.
• Kristin Scott Thomas!!!
• Mooi uitgewerkte kijk in 't leven van de Beatle.
• Veel te zoet voor een Lennon-fan.
• Aardige film met veel goede muziek uiteraard! Wist niet dat John zo'n prettig gestoorde moeder had!
• Goed acteerwerk. Dat poortje is trouwens van verdomd goede kwaliteit.
• Leuk hoe je met zo'n rot jeugd en zo'n leven toch de lol in de muziek kan houden en beleven. Zeer indrukwekkend.
• Mooie episode, zeer interessante keus. Goed Brits. Erg verzorgd in kostumering, figuratie en enscenering. Waar 't Brits melodrama wordt,maakt de vormgeving de balans.
• Aardige film waarvan ik het muziekgedeelte wel het beste vond. Film had verder een lekker jaren vijftig sfeertje. Acteren was verder ook dik in orde.
• Zeer goed acteerwerk en prachtige plaatjes.
• Goede kostuumfilm, goede acteurs.
• Sterke karakters. Goed uitgewerkt verhaal. Prachtig gecast m.b.t. Paul McCartney!
• Erg ontroerende film, mede door het prachtige acteerwerk.
• Had iets vlotter gekunt.
• Al had de hoofdpersoon niet John Lennon geheten, dan was het nog een knappe film geweest.
• Over een jongen die opgroeit in de jaren '60 met veel rock 'n'roll waarin alle hoofdrolspelers gevangen in hun gevoel voor rock 'n'roll proberen te ontsnappen! Mooi!
• "A Bad Education."
• Geweldige acteerprestaties.
• Goede sfeer en muziek in de film. Daardoor wel de moeite waard. Verder niet spectaculair.
• En dan word je groter dan Jezus.
• Je krijgt begrip voor de ontwikkeling van het karakter. Bijzonder mooi ook als je verder niets van de bio van Lennon weet.
• Mooie film, niet meer maar ook niet minder.

 

Kleine jongens worden groot. Sommige kleine jongens worden heel groot. John Lennon is zo’n jongen. Over Lennon is in de loop der jaren eigenlijk alles wel verteld in biopics, documentaires of films over zijn onfortuinlijke einde. De getroebleerde tienerjaren van de jonge John bleven tot op heden grotendeels buiten beeld. Ze vormen de inzet voor Sam Taylor-Wood, die hiermee een belangrijke psychologische basis legt voor de volwassen Lennon.

Liverpool 1955. Tiener John Lennon (Aaron Johnson) groeit op bij zijn strenge tante Mimi (Kristin Scott Thomas) en joviale oom George (David Threlfall). De gevoelige jongen heeft een sterke band met zijn oom en wanneer deze plotseling overlijdt, stort zijn wereld in. Eenmaal alleen met zijn tante Mimi houdt John het niet meer uit in het verstikkende, kleinburgerlijke huishouden en besluit op zoek te gaan naar zijn moeder Julia (Anne-Marie Duff). De kennismaking rakelt een pijnlijk verleden op en John wordt een speelbal tussen zijn tante en zijn moeder. John vindt een belangrijke uitlaatklep in de muziek. Als hij de eerste stappen in de muziekwereld zet en een wat klungelig rockbandje begint maakt hij al snel kennis met de iele Paul McCartney, een tiener die duidelijk heel wat muzikaal talent in huis heeft. Hoewel de twee als persoon nogal contrasteren is er meteen een klik voor het leven.

Het is altijd leuk om te zien hoe de legendarische namen uit de muziekgeschiedenis ooit klein begonnen. Dat geldt ook voor The Beatles. Met Nowhere boy levert de debuterende regisseur Sam Taylor-Wood de prequel op Ian Softley’s Backbeat uit 1998. Nowhere boy stopt exact waar Backbeat verder gaat en laat zien hoe The Beatles in Hamburg terecht komen. Overigens laat Wood de naam van de band in haar film nergens vallen maar verwerkt wel kleine aanwijzingen naar het latere werk van The Beatles. Zo fietst John in het begin van de film al langs Strawberry Fields en krabbelt hij in de klas in zijn schrift een tekst over de walrus. De verwijzingen zijn subtiel, want Nowhere boy is geen film over The Beatles. Het is een film over de moeilijke jeugd van één van de leden van de latere hitband. Het is dat we weten dat de jonge John een grote toekomst met een tragisch einde tegemoet ging anders is Nowhere boy niet meer of minder dan een degelijk geacteerd drama over een tiener die speelbal is geworden in een familietragedie. Het is materie die zich laat doortrekken in de latere opstandigheid van Lennon. De rebelse tiener zou altijd een rebel blijven.

Aaron Johnson, binnenkort in een geheel andere verschijning te zien in de titelrol van de comicverfilming Kick-Ass, neemt de rol van John met veel schwung voor zijn rekening en geeft de innerlijke strijd en woede van de tiener goed weer. Het werkelijke acteervuur komt van Kristin Scott Thomas in een prachtige rol als de geremde tante Mimi en Anne-Marie Duff in een contrasterende rol van Julia, de zus van Mimi en de moeder van John. Waar Mimi de keurige, emotioneel geremde burgervrouw is, ontpopt Julia zich als de losbandige en frivole dame die John kennis laat maken met rock ’n roll. Vanaf het moment van hun kennismaking zien we de geboorte van de latere John Lennon. Sam Taylor-Wood maakt op dit moment een belangrijke keuze. Zij houdt John strak aan de lijn. Wood richt zich consequent op de moeilijke relatie die John heeft met Mimi en Julia. Alleen wanneer het verhaal een zijstap toelaat, stipt zij terloops en terzijde de andere aankomende Beatles aan. Ze laat de beginjaren van The Beatles, toen nog The Quarrymen niet onbesproken maar legt het gewicht duidelijk op een andere plaats. De optredens van de vastberaden tieners vormen hierin wel een belangrijk luchtig tegenwicht voor de tragiek waar John in verstrikt raakt.

Constant Hoogenbosch
©Movie Machine 2010