Voor een romantisch niemendalletje is doorgaans niet veel nodig om van kop tot staart te komen. De flinterdunne plot kabbelt voort en voort. In de juiste stemming is daar niets mis mee. Dat heeft Gary Winick goed begrepen maar iets meer pit had het best mogen hebben.
Sophie (Amanda Seyfried) staat op het punt zich te verloven met de gedreven chef kok Victor (Gael García Bernal). Voor het zover is besluiten de twee te genieten van een welverdiende vakantie in het idyllische Verona in Italië. De idylle neemt een heel andere wending wanneer Victor alleen maar bezig is met koken, recepten en potentiële leveranciers en Sophie aan haar lot overlaat. Als ze haar eigen weg gaat komt ze in contact met een stel dames die liefdesbrieven van een gepassioneerd antwoord voorzien. De brieven worden achtergelaten in een muur met de gedachte dat de ‘secretaressen van Juliet’ ze zullen beantwoorden. Als Sophie in de muur een brief uit 1957 aantreft besluit ze alsnog een antwoord te schrijven. Haar verbazing is groot wanneer de inmiddels bejaarde Claire (Vanessa Redgrave) terugkeert naar Verona op zoek naar haar lang verloren liefde. Samen met Claire en haar kleinzoon Charlie (Christopher Egan) begint ze een zoektocht naar de verloren liefde Lorenzo.
Letters to Juliet laat zich bij aanvang van begin tot eind uitschrijven en voor veel verrassingen zal de goedmoedige film van Gary Winick dan ook niet zorgen. De verwikkelingen laten zich al te gemakkelijk raden zonder dat het werkelijk vervelend wordt. In de juiste zomerse stemming is Letters to Juliet een genietbare en vooral ongecompliceerde roze wolk voor de liefhebber. Een leuke bijkomstigheid is dat het echte levensverhaal van Vanessa Redgrave wel enigszins lijkt op het verhaal uit de film. In 1967 liep ze tijdens de opnames van Camelot Franco Nero tegen het lijf. Uit hun romance kwam een zoon tevoorschijn maar uiteindelijk liep hun relatie op niets uit. Totdat de twee in 2006 alsnog met elkaar in het huwelijksbootje stapten. En laat Franco Nero nu de rol van de mysterieuze Lorenzo spelen waar Claire naar op zoek is.
De hoofdrol van Sophie ging naar de drukbezette Amanda Seyfried (Jennifer’s body, Mamma Mia, Chloe, Dear John), die in korte tijd succesvolle sporen na heeft gelaten in een reeks uiteenlopende films waarin zij haar veelzijdigheid onderstreepte. Stond ze ooit op het tweede plan naast Lindsay Lohan in Mean Girls, inmiddels zijn de rollen omgedraaid en heeft Seyfried zich bewezen als een capabel actrice. Meer twijfel is er bij de wat houterige vertolking van de Channing Tatum - Matt Damon kruising Christopher Egan.
Eerlijk is eerlijk, Letters to Juliet heeft niet veel om het lijf. Het scenario van Jose Rivera en Tim Sullivan wordt in handen van regisseur Gary Wynick tot een vluchtig niemendalletje dat goed gebruik maakt van het prachtige landschap en enige romantische locaties. Zijn film is in ieder geval beter te genieten dan de zielloze en van iedere originaliteit verstoken romantische komedies die maandelijks op ons afgevuurd worden.
Constant Hoogenbosch
©Movie Machine 2010
|
