Kenners van de misdaadroman zal de naam van Dave Robicheaux bekend in de oren klinken. Schrijver James Lee Burke schreef al een forse reeks romans rond de rechercheur die in het diepe zuiden van de Verenigde Staten zorgt voor recht en orde. Regisseur Bertrand Tavernier haalde veteraan Tommy Lee Jones van stal om gestalte te geven aan Robicheaux. Het beste paard laat je immers niet op stal staan.

Dave Robicheaux (Tommy Lee Jones) is een onwrikbare en koppige hoeder van de wet in Louisiana die al heel wat dienstjaren achter de rug heeft. Wanneer er twee vrouwen slachtoffer worden van een seriemoordenaar wordt Robicheaux op de zaak gezet. Zijn onderzoek brengt hem bij gangster Baby Feet Balboni (John Goodman). Hij kan Balboni niets ten laste leggen maar met de vondst van een derde lichaam neemt de zaak een andere wending. Het gaat om een zwarte vrouw die al enige tientallen jaren daarvoor door moord om het leven is gekomen. Toch heeft Robicheaux sterk het vermoeden dat de huidige moorden in verband staan met de dood van de zwarte vrouw. Robicheaux bijt zich vast in het onderzoek en ontrafelt stukje bij beetje een vreselijk geheim.

Alec Baldwin speelde het karakter van rechercheur Dave Robicheaux al in 1996 in Heaven's prisoners (1996). De film kreeg weinig destijds bekijks en trok vooral aandacht door het alom besproken topless optreden van actrice Teri Hatcher, die toen alleen nog maar bekend stond als de preutse Lois Lane in de serie Lois & Clarke en pas jaren later één van de Desperate housewives zou worden.
De Franse regisseur Bertrand Tavernier (La mort en direct (1980), Round midnight (1986), La fille de d'Artagnan (1994)) koos met Tommy Lee Jones voor een aanzienlijk andere invulling van het ondoorgrondelijke karakter Dave Robicheaux. De aanpak van Jones is een samenkomst van eerdere optredens in No country for old men, Three burials of Melquiades Estrada, The Hunted en het recente In the valley of Elah.

Tavernier draaide in het zompige zuiden van de Verenigde Staten in 1983 ook de muziekdocumentaire Mississippi Blues. Dat is het onhandig getitelde In the electric mist niet. Zijn terugkeer naar Lousiana is een stemmige, goed geacteerde (vooral door Jones) en degelijk gemaakte misdaadthriller die uiteindelijk onder de streep toch iets tekortschiet. Het scenario van Jerzy Kromolowski en Mary Olson-Kromolowski is onevenwichtig. Het legt op vreemde momenten nadruk op evenzo vreemde en zelfs paranormale zaken, die ook in het boek voorkomen, maar in de film beter aan de zijlijn hadden kunnen blijven om het geheel acceptabel te houden. Het komt de aannemelijkheid niet ten goede. Tavernier lijkt alles in gelijke mate weer te willen geven en ondermijnt daarmee de spanning van zijn thriller.

In the electric mist is een film die alles in zich heeft om een uitstekende film te zijn. De onevenwichtige regie, deels voortkomend uit een evenzo onevenwichtig scenario maakt dat de som der delen onder de maat blijft en dat is op z’n minst een vreemde gewaarwording met zoveel talent voor en achter de camera.

Constant Hoogenbosch
©Movie Machine 2009