Het was geen grote verrassing dat er na het succes van The Da Vinci code van Ron Howard snel begonnen zou worden aan een opvolger. Tom Hanks wilde wel terugkeren in de lucratieve rol van Robert Langdon en schrijver Dan Brown had nog een verhaal liggen in de vorm van Angels & demons, in Nederland uitgegeven als Het Bernini Mysterie. Dan is het maken van de film nog slechts een kwestie van tijd.

In een ultramodern wetenschappelijk instituut in Zwitserland wordt na een geslaagd experiment met een deeltjesversneller antimaterie geschapen. Net als wetenschapster Vittoria Vetra (Ayelet Zurer) het resultaat met eigen ogen wil aanschouwen blijkt dat haar directe collega door moord om het leven is gekomen en één van drie cilinders met antimaterie verdwenen is. In verkeerde handen is de antimaterie een machtig wapen en het is dan ook zaak de cilinder snel terug te krijgen. Op het lichaam van de overleden collega worden symbolen aangetroffen die wijzen op betrokkenheid van het eeuwenoude gezelschap van de Illuminati.
Tegelijkertijd zijn in het Vaticaan na de dood van de paus de voorbereidingen voor zijn opvolging in volle gang. In de tussentijd neemt kamerheer Patrick (Ewan McGregor) de lopende zaken waar en buigt een select gezelschap van kardinalen zich over de opvolging. Er zijn vier Preferiti uitgekozen waaruit gekozen zal worden. Maar wanneer deze ontvoerd worden en de aanwijzingen leiden naar de Illuminatie wordt de hulp van symboloog Robert Langdon (Tom Hanks) ingeroepen. Hij moet aan de hand van tal van aanwijzingen zo snel mogelijk zien te achterhalen waar de vier Preferiti gebleven zijn en voorkomen dat de gestolen cilinder met antimaterie in het Vaticaan tot ontploffing wordt gebracht. Dat zal een ramp van ongekende omvang betekenen en vele mensen het leven kosten. Het wordt een race tegen de tijd.

In de aanloop naar de film was er al weer heel wat kritiek uit de katholieke kerk te horen. Na het zien van de film lijkt Howard eerder een verzoeningsgebaar te maken dan dat hij zout wrijft in open wonden. Feitelijk is zijn film een bevestiging van de fysicotheologie die wetenschapper David Hume in de 18de eeuw uiteenzette in zijn An enquiry concerning human understanding (1748) en in Dialogues concerning natural religion (1779). Hume redeneerde dat de ingenieuze orde van de wereld, die meer en meer wetenschappelijke werd ontsloten, zo ingenieus was dat er sprake moest zijn van een bovennatuurlijke Oorzaak, lees God. Het is de theorie die zijn moderne invulling heeft gekregen in het Intelligent design en er zitten passages in Howards film die hier hun inspiratie uit putten. Allemaal leuk en aardig, maar een filosofisch historische les in Angels & demons natuurlijk niet. Het is popcornbioscoop van de eerste orde waar de dollar god is.

Eén van de veel gehoorde kritiekpunten bij The Da Vince code was dat de film te traag was en over te weinig vaart beschikte. Die kritiek heeft regisseur Ron Howard zich ter harte genomen. Hij drukt het gaspedaal voor de opvolger volledig in en slaat door in een razende achtbaanrit naar National treasure voorbeeld. Howard creëert een live action computerspel waarbij we met Langdon van A naar B rennen en ondertussen puzzeltjes oplossen om een volgend level te bereiken. Dat het steeds om wijzende beelden gaat zal misschien in het boek werken, in de film komt het wat absurd over.

Angels & demons is een prequel op The Da Vinci code, het boek van Brown verscheen immers eerder. Het is verder niet van invloed op de film die onder luid koorgezang opent met imposante beelden van een volgestroomd St. Pietersplein en elders het opwekken van de antimaterie. Het is alleen wat storend dat die luidkeelse koorzang op lukrake momenten weer inzet en meer dan prominent alles overstemd om maar een onheimelijke sfeer te creëren. Het dunne verhaal dat volgt is feitelijk niets anders dan een race tegen een tijdsklok die ook nog eens met regelmaat in beeld verschijnt en het computerspel gevoel alleen maar onderstreept. Hoewel het Angels & demons zeker niet aan spanning ontbreekt, blijft de teneur toch wel steeds dezelfde. Meer dan rondrennen van hint naar hint is het niet en de film mist de magie van de ontdekkingen die zijn voorganger wel had. Daar was het verhaal duidelijk beter afgewogen ten opzichte van de actiescènes, die daardoor ook beter uit de verf kwamen.

Howard heeft zich met Ewan McGregor, Stellan Skarsgard en Armin Müller-Stahl naast de terugkerende Tom Hanks een stel degelijke acteurs in huis gehaald. Ayelet Zurer, eerder te zien in Munich en Vantage point, is er duidelijk bij voor het vrouwelijk schoon en sluit wat dat betreft aan bij de stroom aan mooie plaatsjes die Howard op ons afvuurt van talloze locaties in Rome. De VVV van het Vaticaan zal best blij zijn met de film van Howard. Je krijgt in 138 minuten toch een aardig beeld van de stadstaat.

Angels & demons doet wat hij moet doen en niet meer. Howard levert een vlot gemaakte actiethriller af die zich ten opzichte van soortgenoten niet echt kan onderscheiden maar de 138 minuten wel voorbij laat vliegen. Wat Angels & demons aan plot moet ontberen wordt gecompenseerd door een razendsnelle achtbaanrit die leuk is zolang hij duurt. Als we de zaal verlaten zijn we de rit alweer vergeten. Bij een echte achtbaanrit voel je dan in ieder geval nog een ronddraaiende maag en staat je haar alle kanten op.

Constant Hoogenbosch
©Movie Machine 2009