In Venetië greep het festivalpubliek naar verluidt flink naar de zakdoek toen Pupi Avati’s Il papá di Giovanna op het doek verscheen. Na het zien van de film is duidelijk waarom. Il papá di Giovanna is een film die je nog wel even bijblijft na het afrollen van de aftiteling. De oprechte gevoelens die Avati losmaakt gaan niet in de koude kleren zitten.

Bologna 1938. De introverte en verlegen Giovanna (Alba Rohrwacher) is het enige kind van Michele (Silvio Orlando) en Delia Casali (Francesca Neri). Het huwelijk is alleszins geslaagd en de liefde van schoolmeester Michele gaat dan ook meer uit naar zijn dochter dan naar zijn kille echtgenote. Hoewel Michele met niets dan goede bedoelingen zijn dochter voorhoudt dat ze bijzonder populair is op school ervaart Giovanna dat heel anders. Ze is een buitenbeentje dat zich meer en meer verliest in een fantasiewereld. Maar er is ook een wereld van de werkelijkheid en in die wereld wordt het vermoorde lichaam van de beste vriendin van Giovanna gevonden. De labiele Giovanna is meteen hoofdverdachte. Als ze de moord inderdaad bekend stort de wereld van Michele in. Omdat ze niet toerekeningsvatbaar is wordt Giovanna in een psychiatrische inrichting opgenomen. Michele is de enige die haar bij blijft staan. Hij bezoekt haar dagelijks in de inrichting terwijl moeder Delia haar heil zoekt in de armen van de politiecommissaris (Ezio Greggio). Met het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog breekt ook het huwelijk van Michele en Delia. De bevrijding brengt een nieuwe wereld. Ook voor Giovanna, die na haar vrijlating de draad weer probeert op te pikken. Begin jaren vijftig ontmoet ze toevallig haar moeder. Ook voor haar is er een ander leven begonnen maar de sporen van het verleden zijn niet uit te wissen.

Schrijver en regisseur Pupo Avati draait al sinds begin jaren zeventig mee. Hoewel hij al een fors oeuvre heeft opgebouwd zal zijn naam bij het grote publiek niet direct filmtitels losmaken. Toch won hij in 1998 de Gouden Beer in Berlijn voor zijn Il testimone dello sposo (1998), werd verschillende malen genomineerd voor de Gouden Palm in Cannes, won voor Il cuore altrove (2003) de David di Donatello prijs voor Beste regie en won in 2008 in Venetië met Il papá di Giovanna een Kleine Gouden Leeuw.

Avati heeft zich in de loop der jaren in vele genres bewogen en draait zijn hand ook niet om voor een horrorfilm. Hoewel zijn films vaak een nare en wrange ondertoon hebben koos hij met Il papá di Giovanna voor een andere aanpak, waarbij de wrange sporen nog wel aanwezig zijn. Met de uitstekende casting van Silvio Orlando en Alba Rohrwacher raakt Avati de juiste snaar. Met hun spel en de oprechte emoties die Avati via hen laat spreken openbaart Il papá di Giovanna zich als een hartverscheurend en goed geacteerd drama dat geen hart onberoerd zal laten.

Constant Hoogenbosch
©Movie Machine 2009