Het is een schoon landschap dat de Hongaarse filmmaker Kornél Mundruczó als achtergrond heeft genomen voor zijn kleine drama. De schoonheid van de natuur staat in schril contrast tot de kift en het onbegrip van de mensen die haar bevolken. En waar de liefde klein begint wordt zij met de moker van de intolerante massa kapot geslagen. Wat dat betreft staat Mundruczó met beide benen in de realiteit.
De introverte Mihail (Félix Lajkó) keert na vele jaren terug naar zijn verafgelegen en geďsoleerde thuisdorp in de Donau-delta. Daar maakt hij kennis met zijn verlegen zus Fauna (Orsolya Tóth) waarvan hij het bestaan niet eens wist. Het klikt meteen tussen de twee en als Mihail ver buiten het dorp bij de rivier een huis wil bouwen krijgt hij daarbij hulp van Fauna. Terwijl Mihail en Fauna een steeds intiemere band krijgen gaan er boze geruchten door het dorp over de ongehoorde relatie tussen de broer en zus. Een confrontatie kan niet uitblijven, dat is slechts een kwestie van tijd.
Kornél Mundruczó brengt zijn drama terug tot een kleine liefdesgeschiedenis die de grenzen van de taboes verkend. Terwijl de wereld om hen heen vijandig is creëren de broer en zus hun eigen paradijsje. Ze lopen uiteindelijk aan tegen de intolerante massa die de kromme relatie wil rechtbuigen naar alom getolereerde en gangbare omgangsvormen.
Mundruczó weet zijn setting en vooral de rivier een eigen karakter te geven in de film. Wat er ook voorvalt, de rivier stroomt zoals hij altijd gestroomd heeft. Hij is onverstoorbaar getuige van de handelingen die zich op en rond zijn oevers afspelen. En doordat de beide hoofdrolspelers weinig aan dialoog hebben is het de rivier die voortdurend en onafgebroken spreekt. Mundruczó brengt het gesproken woord terug tot een absoluut minimum en beperkt zich tot het hoognodige. De acteurs moeten dan ook vooral spreken met hun lichaamstaal, de gezichtsuitdrukking en gebaren. Actrice Orsolya Tóth gaat dat eerlijk gezegd beter af dan haar collega Félix Lajkó. Hij krijgt het voordeel van de twijfel omdat hij eigenlijk geen acteur is. Lajkó is musicus en levert in die hoedanigheid ook de prachtig melancholieke soundtrack met een vooraanstaande rol voor de cello.
Delta is een kleine maar mooie film die verbluft in zijn eenvoud en voor de liefhebber van ruige, ongerepte natuur verplichte kost is.
Constant Hoogenbosch
©Movie Machine 2009 |
