Na zijn kleine tragikomedie Adam & Paul (2005) blijft regisseur Lenny Abrahamson die insteek voor zijn tweede film trouw. Het duurde twee jaar voordat Garage onze contreien bereikt. Beter laat dan nooit, want Abrahamson schetst op gevoelige wijze het relaas van een eenzame man die ongewild een buitenstaander is en dat ook altijd zal blijven.
De simpele Josie (Pat Shortt) werkt in een vervallen tankstation ergens in het landelijke Ierland. Hij wordt voortdurend voor de gek gehouden en zijn baas behandeld hem als oud vuil. Josie ondergaat de vernederingen gelaten en leeft zijn eenvoudige leventje. Daar komt weldra verandering wanneer hij een collega krijgt in de 15-jarige David (Conor Ryan). In zijn naïviteit denkt de altijd positieve Josie een nieuw drinkmaatje te hebben gevonden waar hij leuke dingen mee kan doen. Dat pakt helemaal verkeerd uit en de wereld keert zich tegen de nietsvermoedende Josie die zich van geen kwaad bewust is.
Lenny Abrahamson zet met Garage een kleine minimalistische tragikomedie neer die vooral rust op de schouders van de uitstekend acterende Pat Shortt. Hoewel Short vrijwel de hele film met dezelfde grijns op zijn gezicht loopt, zijn er subtiele nuances. Het gaat om de momenten en in die momenten is het optreden van Shortt groots. Abrahamson neemt ons mee naar een kleine gesloten gemeenschap. Hij onderstreept de eenvoud van Josie en zijn leven door een sobere maar doeltreffende cameravoering. Garage is geen film die je gezien moet hebben maar anderzijds is het ook zonde om dit integer gemaakte filmwerkje zomaar voorbij te laten gaan.
