Regisseur Pablo Trapero trakteerde in 2004 op het heerlijk onstuimige Familia rodante waarin een vastberaden grootmoeder haar familie beweegt tot een lange trip in een camper naar het huwelijk van een ver familielid. Ook in Leonera ruimt Trapero plaats in voor een sterke en standvastige vrouw maar zadelt haar op met een aanmerkelijk wrangere plot.  

De zwangere studente Julia (Martina Gusman) weet niet wat haar overkomt wanneer ze in haar appartement met bloed aan haar handen wakker wordt. Wanneer ze later terugkomt van de universiteit treft ze thuis in haar slaapkamer haar vriend Nahuel dood aan, om het leven gekomen door messteken. Naast hem ligt de zwaargewonde homoseksuele Ramiro. Julia wordt gearresteerd en verdacht van moord en komt in de gevangenis terecht. Daar baart ze een zoon die ze Tomas noemt. Julia's moeder Sofia (Elli Medeiros) duikt na jaren op en probeert de verwaarlozing van haar eigen dochter goed te maken door zich op dwingende wijze te ontfermen over haar kleinzoon, die niet in de gevangenis thuishoort. Maar Julia weet van geen wijken en houdt Tomas aan haar zijde, daarbij gesteund door medegevangene Marta (Laura Garcia), die haar met raad en daad bijstaat.
Wanneer Ramiro tijdens het uiteindelijke proces alle schuld op de schouders van Julia schuift wordt ze tot acht jaar gevangenisstraf veroordeelt. Julia zet alles op alles om Tomas bij zich te houden en moet schipperen tussen de liefde voor haar zoon en de harde realiteit die haar iedere dag met de neus op de feiten drukt. Maar er is hoop voor Julia.

Films die zich afspelen in een vrouwengevangenis hebben enerzijds begrenzingen en anderzijds obligate elementen. Ook Pablo Trapero kan blijkbaar niet heen om de gevechten tussen agressieve dames onder de douche en lesbische verwikkelingen. Ergens jammer want het gegeven van Julia die met haar kind verblijft in een speciale afdeling voor moeders heeft genoeg draagkracht voor een interessante film.

Het is vooral de krachtige vertolking van Martina Gusman, die ook deel uitmaakt van het productieteam, als Julia die de toch wat platgetreden plotverwikkelingen van Trapero’s film overstijgt. Trapero blijft dicht bij haar met de camera wat haar vertolking des te intiemer maakt. Met zijn bijna twee uur is Leonera wat aan de lange kant en er zijn momenten waarop de aandacht wegglijdt. Dat wordt goed gemaakt door een mooi einde waarin Gusman een mooi staaltje acteerwerk laat zien. Hoe dat einde eruit ziet gaan we hier uiteraard niet weggeven.

Constant Hoogenbosch
©Movie Machine 2008