|
Met Cidade de deus maakten we in 2002 op een rauwe wijze kennis met de erbarmelijke en hopeloze leefomstandigheden in de favela´s van Rio de Janeiro waar drugs en geweld aan de orde van de dag zijn. In het kielzog van de succesvolle film volgde in het zelfde jaar de Tv serie Cidade dos homens. Nu is er de gelijknamige film.
De sloppenwijken van Rio de Janeiro zijn het terrein van rivaliserende bendes die elkaar om drugshandel en territorium bevechten. Afgezien van de elite eenheid BOPE (meer hierover in de film Tropa de elite), die ingrijpt wanneer het echt uit de hand loopt, is er geen politieman die een voet waagt te zetten in het explosieve gebied. Acerola en Laranjinha zijn boezemvrienden en proberen zich verre te houden van al dat geweld. Ze groeien beide op zonder ouders maar koesteren wel de vorige wens te achterhalen wie dat waren. Acerola heeft zijn handen vol aan de opvoeding van zijn tweejarige zoontje Clayton, terwijl zijn vriendin in een andere stad werkt. Hij weet dat zijn vader doodgeschoten is maar Laranjinha is naarstig op zoek naar zijn vader en weet hem door verschillende aanwijzingen op te sporen. Het wordt een ongemakkelijke kennismaking die heel wat voeten in de aarde heeft. Ondertussen begint er een machtstrijd binnen de bende van Madrugadão, die uitloopt op een bloedig conflict en de levens van alle bewoners in de favela gevaar brengt.
Het relaas van de brutale, opgeschoten jeugd die in het hanteren van geweld heel volwassen is maakte in 2002 aardig wat indruk in Cidade de deus, de uitstekende film van Fernando Meirelles en Katia Lund. De Tv serie Cidade dos homens, waarvoor Meirelles en Lund ook enige afleveringen regisseerden, borduurde voort op het gegeven en introduceerde nieuwe karakters. In de daaruit volgende film van Paolo Morelli, die eveneens enige afleveringen uit de serie regisseerde, komen de verwikkelingen rond de boezemvrienden Acerola (Douglas Silva) en Laranjinha (Darlan Cunha) tot een climax.
Hoewel Morelli een boeiende film aflevert is de setting en de boodschap niet nieuw en mist hij de rauwe kantjes van Cidade de deus, waar de problematiek eerder en beter onder de aandacht werd gebracht.
De vriendschap tussen Acerola en Laranjinha kwam in de serie ook al aan bod maar een geluk voor Morelli´s film is dat hier weinig mensen die serie gezien hebben. Wat blijft is een onderhoudend stuk cinema rond een vriendschap tussen twee jongemannen die zwaar op de proef wordt gesteld. Evenals in Cidade de deus kiest Morelli ervoor om de toeschouwer niet achter te laten zonder hoop. Daarmee verwijdert hij zich wel van de massa van jonge bewoners van de favela´s die jong sterven door geweld of een hopeloos leven leiden in armoede. Een wereld die ver van ons relatief beschermde bestaan aftstaat. Om daarvoor met films als deze steeds een extra bewustzijn te creëren is nooit overbodig.
Constant Hoogenbosch
©Movie Machine 2008
|
