De carrière van regisseur Claude Miller wordt buiten Frankrijk vooral opgehangen aan zijn uitstekende Garde a vue uit 1981. Hoewel Miller sinds die tijd heel wat films op zijn naam heeft gezet trekt hij met Un Secret pas weer echt internationale aandacht met een meeslepend, romantisch maar ook schokkend familiedrama.
François Grimbert (Mathieu Amalric) heeft niet al te beste herinneringen aan zijn jeugd. Die herinneringen spelen weer op wanneer hij zijn oude vader Maxime (Patrick Bruel) verward aantreft. Het is duidelijk dat het verleden een vreselijk geheim herbergt dat het geweten van Maxime zwaar belast. Net na de Tweede Wereldoorlog is François (Valentin Vigourt) nog een ziekelijk kind dat de hoge fysieke verwachtingen van zijn uit de kluiten gewassen, sportieve vader, een voormalige atleet, niet waar kan maken. Zijn moeder Tania (Cecile de France) was een zwemkampioene en hoewel zij zich nu vooral richt op het gezin brengt ze haar tijd het liefst in en rond het water door. Als François ouder wordt komt hij via zijn Joodse buurvrouw Louise (Julie Depardieu) achter een vreselijke gebeurtenis die zich tijdens de oorlogsjaren heeft voltrokken en door de familie geheim gehouden is. De openbaring laat voor François veel zaken op hun plaats vallen maar de emotionele dreun is er niet minder om.
Un Secret is zondermeer één van de meest persoonlijke films die Claude Miller, zelf Joods, tot op heden maakte. Miller verloor tijdens de Tweede Wereldoorlog verschillende familieleden aan de Holocaust en was daardoor voor de Joodse schrijver Philippe Grimbert de aangewezen persoon om zijn roman te verfilmen. Miller schreef zelf ook mee aan het scenario en het is van meet af aan duidelijk dat hij de film door de persoonlijke link met veel liefde gemaakt heeft. Dat is zichtbaar in de fluwelen aanpak van de verwikkelingen, het bijna dromerige camerawerk van Gérard de Battista en hoorbaar in de wonderschone soundtrack van Zbigniew Preisner.
Miller vertelt het verhaal vooral in flashbacks waarbij het heden in zwart wit is en het verleden zich openbaart in warme kleuren. We zien de gebeurtenissen aanvankelijk door de ogen van François, het alter ego van schrijver Philippe Grimbert. Dat perspectief wijzigt zich vanaf het moment dat Louise het geheim openbaart en het perspectief vervolgens bij Hannah (Ludivine Sagnier ) en haar zoontje Simon komt te liggen en we te zien krijgen hoe de verwikkelingen tot het geheim uit de titel hebben kunnen komen.
Miller wist zich voor zijn film te verzekeren van een forse Franse cast met bijdragen van Patrick Bruel, de veelzijdige Cécile de France, Ludivine Sagnier en Mathieu Amalric, die internationaal vooral bekend is geworden door zijn rol in de James Bondfilm Casino Royale en door zijn hoofdrol in het alom geroemde The diving bell and the butterfly. Zij geven gestalte aan de pionnen in een boeiend en klassiek gemaakt liefdesdrama dat gebukt gaat onder een donkere wolk uit de oorlogsjaren. Routinier Miller legt niet de nadruk op de inmiddels bekende oorlogsclichés en weet deze met vaardige hand te integreren in de verwikkelingen. Het gaat hem immers ook om het zware geheim dat zijn stempel op het leven van François en zijn ouders drukt. Dat geheim levert een intrigerende en pakkende filmervaring op die, ondanks enige minimale lacunes, zeker een bezoek aan het filmhuis of bioscoop waard is.
Constant Hoogenbosch ©Movie Machine 2008
|