Met Zusje openbaarde Robert Jan Westdijk zich in 1995 als een talentvolle telg in een nieuwe generatie van jonge Nederlandse regisseurs. Zusje is nog steeds een van de betere Nederlandse films van de afgelopen twintig jaar. Met zijn vierde film Het echte leven blijft Westdijk dicht bij Zusje. Filmde in Zusje een broer zijn zus, in Het echte leven filmt een jonge regisseur zijn eigen vriendin in de hoofdrol van een speelfilm.

Regisseur Martin (Ramsey Nasr) werkt aan een nieuwe speelfilm waarvoor hij zijn eigen vriendin Simone (Sallie Harmsen) heeft gecast in de hoofdrol. Zelf speelt Martin de hoofdrol van Milan. Hij wil met zijn alter ego Simone op de proef stellen en haar binnen het kader van de film een relatie laten beginnen met een andere man. Maar Martin is niet tevreden en ontslaat Fedja, de mannelijke tegenspeler van Simone. Hij zet crewlid Dirk (Loek Peters) in voor de mannelijke hoofdrol. Dick mag dan ervaring hebben als crewlid, hij is geen acteur en kan alleen zichzelf blijven. Hoe graag Martin ook een speelfilm wil maken, de realiteit van het echte leven krijgt steeds meer voet aan de grond in zijn film want met zijn natuurlijke onbevangenheid raakt Dirk precies de juiste snaar bij Martin maar ook bij Simone.

Na zijn met een Gouden Kalf bekroonde debuutfilm Zusje was het voor Robert Jan Westdijk in 2003 weer raak met Phileine zegt sorry, waarvoor hij vier Gouden Kalveren in ontvangst mocht nemen. Naar zijn nieuwe film werd dan ook lang uitgekeken. Met Het echte leven lopen feit en fictie aanvankelijk naast elkaar maar komen gaandeweg samen op de set van Martins film. De film wordt zijn leven, de grenzen vervagen meer en meer en dat levert een intrigerend spel op waarbij niet meer duidelijk is wanneer de werkelijkheid stopt en de filmwerkelijkheid begint. Toch weet Westdijk daarbinnen geen verwarring en zet de toeschouwer met duidelijke breekpunten steeds weer terug op het juiste spoor. 

De kracht van Het echte leven zit vooral in het uitgekiende en vernuftige scenario van de hand van Westdijk zelf. De voortdurende wendingen en het switchen tussen feit en fictie houden ons scherp. Westdijk voegt daar goede gedoseerde tragikomische humor aan toe en levert compleet met de uitstekende montage en het openhartige spel van Sallie Harmsen, Ramsey Nasr en Loek Peters een vlotte film af.

Constant Hoogenbosch
©Movie Machine 2008