Antonello Grimaldi zal met gemengde gevoelens terugdenken aan de uitreiking van de Italiaanse Oscars, de David di Donatello awards. Caos calmo pakte 18 nominaties, alle categorieën waar de film voor in aanmerking kwam. Op het moment suprème kreeg de film alleen prijzen voor beste muziek, beste filmsong en beste cinematografie. Een zure appel die wat zoet tegenwicht kreeg door het grote succes van de film in de Italiaanse bioscopen.
 
Het is een dag die hij nooit meer zal vergeten. De dag dat de succesvolle zakenman Pietro Paladini (Nanni Moretti) en zijn broer aan zee een onbekende vrouw van de verdrinkingsdood redden is ook de dag dat zijn eigen echtgenote om het leven komt. Eenmaal terug in Rome rest hem alleen zijn tienjarige dochter Claudia (Blu Yoshimi), de enige over wie hij zich nog kan ontfermen. Dat doet Pietro letterlijk. Als hij haar naar school brengt besluit hij vervolgens daar de hele dag op haar te wachten. Het blijft niet bij die ene dag. Na het wegbrengen van zijn dochter brengt Pietro de rest van de dag voor de school door, in de auto of in het park tegenover de school. Het wordt een dagelijks terugkerende routine waarin hij de mensen en de omgeving gadeslaat en leert kennen. De voorbijgangers leren ook hem kennen en zelfs zijn collega’s bezoeken hem in het park. Het is een tijd waarin Pietro na kan denken. Eenmaal alleen in zijn gedachten begint hij vraagtekens te zetten bij het feit waarom hij de dood van zijn vrouw zo licht neemt. Was het werkelijk een leven voor een leven? Een onverwachte ontmoeting brengt nieuw licht en leven.

Hoofdrolspeler en mede scenarioschrijver Nanni Moretti scoorde international een forse hit met zijn prachtige, Gouden Palm winnende La stanza del figlio, eveneens een film rond de diepe emoties voorvloeiend uit een sterfgeval. De soortgelijke materie is geen hindernis. Het op Sandro Veronesi’s roman gebaseerde scenario van Caos calmo beschikt over genoeg eigenheid. Ook de aanwezigheid van Moretti in beide films levert geen bijtende frictie op. Moretti levert wederom een degelijke acteerprestatie in gezelschap van de evenzo goed presterende Valeria Golino en vooral Alessandro Gassman, die met zijn vertolking van Pietro’s jongere broer Moretti in enige scènes naar de kroon steekt. Toch is de rol van de acteurs naast Moretti klein omdat de film vooral om zijn karakter draait.

Antonello Grimaldi vindt een mooie balans in drama en lichte komedie die verweven zit in het scenario zonder te vervallen tot kolder en ongeloofwaardigheid. Caos calmo, de rustige chaos, openbaart zich als een eenvoudig maar gevoelig drama met een existentiële ondertoon rond leven, dood en lotsbestemming.

Constant Hoogenbosch
©Movie Machine 2008