Regisseur Nick Moore maakte naam als editor bij aanzienlijke producties als The full monty,  Notting Hill, About a boy en Love actually. Voor zijn regiedebuut blijft hij het komediegenre trouw maar begeeft zich met Wild child op niet bijzonder originele paden. Hoe klonk het ook alweer in die reclame voor een bekend frisdrankenmerk: been there, done that…

Poppy (Emma Roberts) is een vreselijk verwend en egocentrisch wicht. Na de dood van haar moeder is het contact met haar vader (Aidan Quinn) alleen maar slechter geworden. Om Poppy op een beter spoor te krijgen besluit hij haar van Los Angeles te verhuizen naar de andere kant van de oceaan om daar naar een hoogaangeschreven kostschool voor meisjes te gaan. Poppy wordt weldra in een schooluniform gestoken en onderworpen aan de strenge regels, waarbij ze ook afstand moet doen van haar zo geliefde mobiele telefoon. Poppy ziet het helemaal niet zitten om tot een stijve Britse dame te worden omgetoverd. Maar wanneer haar vriendinnen uit Los Angeles zich in het kader van uit het oog, uit het hart steeds minder laten horen ontdekt dat het leven en de omgang met haar Britse lotgenoten helemaal niet zo slecht is. zeker wanneer ze kennismaakt met de Freddie (Alex Pettyfer), de zoon van het schoolhoofd die zich eigenlijk niet mag inlaten met de meisje van de school. Maar alles wat niet mag is natuurlijk reuze spannend. 

Bovenstaande plot zal niet tot bijzonder verrassende reacties leiden. Moore koos voor een eenvoudige en niet erg geïnspireerde mix van soortgelijke werkjes als Mean girls en Clueless. De verwikkelingen komen uit het handboek voor het subgenre van de tiener chickflick waarin meisjes blijkbaar oppervlakkige en volledig door de consumptiemaatschappij geobsedeerde wichten zijn die onder dikke lagen romantiek tot inkeer komen en het licht van oprechte vriendschap leren kennen. Tja je moet ervan houden en misschien moeten we er maar niet teveel woorden aan besteden. Dat deed de debuterende scenarioschrijfster Lucy Dahl, nota bene de dochter van de aanmerkelijk meer geïnspireerde schrijver Roald Dahl, immers ook niet. 

Constant Hoogenbosch
©Movie Machine 2008