Gebaseerd op een ware gebeurtenis neemt regisseur Cristian Nemescu ons mee naar het  ingeslapen Roemeense dorpje Calpanita. De inwoners worden wakker geschud wanneer zij kennis maken met een trein vol NAVO soldaten die door bureaucratische rompslomp dagenlang stil komt te staan. En dat brengt heel wat teweeg in Calpanita. Nemescu verweeft zijn kritische visie ten aanzien van bureaucratie en cultuurverschillen met een stevige dosis typisch zwarte en absurde Roemeense humor.  

Het Roemeense dorpje Calpanita is door zijn geïsoleerde ligging een nogal ingeslapen gehucht. Het ligt echter ook op de doorgangsroute naar de Servische provincie Kosovo, waar de Albanese bevolking het Servische leger bestrijdt. De komst van een treinkonvooi brengt heel wat teweeg onder de bevolking wanneer de door en door bureaucratische stationschef weigert het konvooi door te laten rijden omdat het niet over de juiste papieren zou beschikken. Dat is ook niet vreemd want het konvooi blijkt deel uit te maken van een geheime NAVO-missie die Amerikaanse troepen en materieel naar de Kosovo moet transporteren. De trein staat dagenlang stil en ondertussen maken de dorpelingen kennis met de welvarende mannen uit het westen. Dat blijft niet zonder gevolgen. De jongere inwoners zien hun kans schoon om eindelijk hun dromen te verwezenlijken. Vooral de vrouwen zien in de Amerikaanse bezoekers een uitgelezen kans om hun levens een nieuwe wending te geven. Dat daar niet iedereen even blij mee is zal geen grote openbaring zijn.  

Regisseur Cristian Nemescu baseerde zijn film op ware gebeurtenissen waarbij tijdens de oorlog in Kosovo een trein vol Amerikaanse NAVO troepen in een klein Roemeens plaatsje vast kwam te zitten omdat de verantwoordelijken niet beschikten over de juiste visa.
Nemescu brengt twee heel verschillende werelden samen en laat zien hoe door de aanwezigheid van de Amerikaanse soldaten in het ingeslapen dorpje sluimerende verlangens wakker worden geschud. Naast de ontmoeting van mensen, culturen en dromen richt Nemescu zijn pijlen ook op de verregaande bureaucratie maar relativeert door een gezonde dosis zwarte en absurde Roemeense humor. Een politiek tintje krijgt de film in de weergave van de Amerikaanse troepen die vanuit een superioriteitsarrogantie het gebied binnenkomen, de boel op zijn kop zetten en uiteindelijk vertrekken alsof er niets aan de hand is en hen geen blaam treft.  

California Dreamin’ (Endless) was eerder dit jaar de winnaar van de prestigieuze Un Certain Regard-selectie van het Cannes-filmfestival. Cristian Nemescu maakte dit eerbetoon zelf niet meer mee. Hij kwam in 2006, net voor het afronden van de postproductiefase, samen met zijn geluidsman om het leven bij een auto-ongeluk. De producent besloot de film uit te brengen in de staat waarin Nemescu hem naliet. De huidige, 155 minuten durende versie werd voorzien van de toevoeging ‘nesfarsit’ (letterlijk: ‘zonder einde’).

California Dreamin’ (Endless) is een nieuw bewijs voor de recente opleving aan Roemeense films afkomstig van een nieuwe generatie getalenteerde filmmakers die zich vanuit een cinematografisch vacuüm profileren met originele, gedurfde en vaak humoristische films, die ook internationaal lof ontvangen. California Dreamin’ (Endless) sluit naadloos aan in het rijtje van geslaagde recente voorgangers als The Death of Mr. Lazarescu (2005) van Cristi Puius, The Way I Spent the End of the World (2006) van Catalin Mitulescu en Corneliu Porumboius' 12:08 East of Bucharest (2006).

Constant Hoogenbosch
©Movie Machine 2007