Zo af en toe moet je niet teveel achter dingen zoeken. Dat geldt zeker ook voor sommige films en absoluut voor WWW: What a Wonderful World. Deze Frans-Duits-Marokkaanse coproductie lijkt een opeenstapeling van ideeën, waarbij de plot van secundair belang is. Regisseur Faouzi Bensaidi (tevens één van de hoofdrolspelers)presenteert met de film een scala aan ideeën, artistiek ogende cameraopstellingen en absurditeiten. Wat de film kracht geeft is de ritmische montage, waardoor je de stad Casablanca bijna voelt.

Zoals al opgemerkt: het plot lijkt van ondergeschikt belang. Dialogen zijn er slecht sporadisch en zijn nauwelijks relevant voor de ontwikkelingen van de personages. Een verkeersagente die in haar vrije tijd haar mobiele telefoon verhuurt zodat haar buurtgenoten kunnen bellen. Ze wordt heimelijk verliefd op een mysterieuze man. Deze blijkt een huurmoordenaar te zijn die via het internet zijn opdrachten doorkrijgt. Een Marokkaanse jongen is voornemens zijn toevlucht te zoeken naar het Europese vaste land.

Regisseur Bensaidi lijkt zelf ook haar personages van ondergeschikt belang te vinden. Ze filmt duidelijk met afstand en weet nauwelijks betrokkenheid van de kijker op te roepen. In plaats daarvan komt Bensaidimet dromerige beelden van Casablanca (en Rabat) waar bij de zorgvuldig gesneden scènes het ritme van de stad overnemen. Daar komen de stemmige muziek bij, innovatieve beeldvondsten (ballet op een druk verkeerskruispunt bijvoorbeeld) en decadente teksten.

What a Wonderful World zal niet iedereen kunnen bekoren. Het gebrek aan verhaal zal voor sommigen een gebrek aan inhoud betekenen. Eigenlijk valt er weinig inhoudelijks aan te ontdekken en is het vooral de ritmiek van de beelden dat de film waarde geeft. De camera-opstellingen (veel totaalshots waarin altijd wel wat gebeurt) doet in de verte denken aan het werk van Jacques Tati. Een geslaagd experiment en een aaneenschakeling van interessante vondsten.

Arjan Welles © Movie Machine