Roemenie is niet een land dat we direct associëren met een vruchtbare filmindustrie. Toch beginnen er eerste serieuze tekenen van filmleven uit de voormalige dictatuur te komen. Het is niet vreemd dat het verleden een belangrijke plaats inneemt. En het is niet de eerste keer dat film een bijdrage kan leveren in de verwerking van een nationaal trauma en over de landsgrenzen aandacht vestigt op voorheen verscholen problematiek.

In de Roemeense satire 12:08 East Of Bucharest zien we hoe de enthousiaste maar wel met zichzelf ingenomen Virgil Jderescu, baas van een nogal knullig televisiestation in een dorp ‘ergens ten oosten van Boekarest', uit alle macht probeert een paar bekende namen in zijn televisiestudio te krijgen. Ruim vijftien jaar na de val van dictator Ceaucescu wil hij zijn gasten maar ook de toeschouwers de vraag voorleggen of zijn dorp wel daadwerkelijk mee heeft gedaan aan de revolutie die de dictator ten val bracht. Dat blijkt geen eenvoudige opgave en alle bekende gasten die hij vraagt hebben geen oren naar de uitzending. Ten einde raad besluit Jderescu de gepensioneerde Piscoci en de aan alcohol verslaafde geschiedenisleraar Manescu uit te nodigen.
De totaal niet voorbereide uitzending loopt uit op een complete chaos. Terwijl Jderescu probeert op verantwoorde wijze de geschiedenis weer te geven halen de twee gesprekspartners alleen maar persoonlijke herinneringen op. Tot overmaat van ramp blijken ook de telefonische gasten in de uitzending het niet eens te worden over de historische feiten en wordt Manescu inzet van een felle discussie. Jderescu raakt verstrikt in een wir war van ‘getuigenissen’ die minstens met een korrel zout genomen moeten worden. Het wordt een onvergetelijke uitzending maar niet om de redenen die Jderescu voor ogen had. 

Grauw en grimmig zijn de straten van het Roemenie dat regisseur Corneliu Porumboiu ons laat zien. Het is een geradbraakt land dat voor de gewone man nog steeds niet bijster hoopvolle toekomstperspectieven heeft. Erg vrolijk worden we dan ook niet van de beelden die Porumboiu ons toont, ondanks het haast poëtische spel van de straatlantaarns waarmee hij zijn film opent.
Een eerste indruk van de plot en de wetenschap dat het om een satire gaat doen al snel vermoeden dat 12:08 East Of Bucharest ondanks zijn grauwe start nog wel eens een heerlijke komedie kan worden. De karakters, vooral de oude Piscoci, zijn sprekend en de subtiele humor in de aanloop naar de uitzending lijkt een voorbode voor meer. Dat is helaas niet het geval. In de climax van zijn film laat Porumboiu teveel steken vallen. Het scenario laat ruimte voor een heerlijke chaos maar Porumboiu blijft zeer terughoudend en ondermijnt daarmee een groot deel van de kracht van zijn film. Het is jammer dat hij het potentieel niet benut want nu sukkelt de film naar het einde toe steeds verder in en wordt de beoogde climax een forse anti-climax. Een gemiste kans voor een film die hilarisch had kunnen zijn maar niet meer dan onderhoudend is.

Constant Hoogenbosch
©Movie Machine 2007