Een korte uitleg voor de niet-gamers onder ons: er bestaat een reeks van computerspellen die Final Fantasy heet. Deze reeks is genummerd en deel XII komt deze herfst uit op de PS2 (Playstation 2). Omdat de Final Fantasy spellen binnen en buiten Japan extreem populair zijn, hebben de afzonderlijke delen ieder diverse opvolgers gekregen. De extra’s op de laatste Final Fantasy film, waar ik hieronder iets over zal schrijven, zullen duidelijk maken hoeveel sequels zijn gebaseerd op dit ene verhaal.

Eind jaren ’90 kwam Final Fantasy VII uit voor de PSOne. Het scoorde destijds al hoog door de gameplay en de filmische sequenties tussen de spelontwikkelingen door. Ook het verhaal was diepgaander en ging meer over emoties en sociale rollen dan menig ander computerspel (denk aan Mortal Combat of Streetfighter; beide ook verfilmd met een dun plotje).

Als liefhebber van Final Fantasy kon ik niet wachten op de verfilming van deel VII, genaamd Final Fantasy; Advent Children. De vorige Final Fantasy film, Final Fantasy; The Spirits Within, had een opzichzelfstaand verhaal, dat niet gebaseerd was op een game. Die film was mooi gemaakt, maar liet weinig indruk achter. Ook dit keer is de animatie verbazingwekkend maar ook dit keer zal bij velen het verhaal niet blijven hangen. Advent Children heeft een geweldig plot met uiteenlopende personages, mooie locaties en ontzettend mooie muziek. En de karakters hebben stemmen! Eind jaren ’90 was dat in de games nog niet mogelijk en kregen we de informatie door via tekstblokjes (denk aan Zelda). Jammer genoeg is Advent Children niet in de bioscoop verschenen zoals de The Spirits Within in 2001, maar direct verkrijgbaar op DVD. In Nederland ging Advent Children echter wel in première op het Amsterdams Festival voor de Fantastische Film, afgelopen april.

Advent Children start waar het spel destijds is opgehouden. Cloud, de hoofdpersoon, was ooit onderdeel van een leger (genaamd SOLDIER) dat ontwikkeld is op basis van een gen. Hij heeft geen jeugd en geen herinneringen. In de game krijgt Cloud tijd om zichzelf te ontdekken en de (uiteindelijk toch bestaande) herinneringen tot zich te nemen. De film draait echter meer om een zijplot: een ziekte die kinderen hebben opgelopen. Het gen waaruit het leger gemaakt is komt van Mother Jenova; een entiteit van een andere wereld die de levensstroom (de energie van mens en natuur) absorbeert van de planeet waar Cloud op leeft. Cloud beseft dat hij hier geen onderdeel van wil zijn en vecht tegen Jenova en tegen de verwezenlijking daarvan; zijn aartsvijand Sephiroth. Nog te volgen? Het is duidelijk dat een vervent gamer van Final Fantasy VII dit zonder problemen kan absorberen. Maar een argeloze kijker kan serieuze problemen krijgen. Niet alleen met het verhaal maar ook met de karakters, die niet voorgesteld worden, maar wel een belangrijk onderdeel vormen van de plot. Mocht je de film toch graag willen volgen, dan geeft de DVD een ‘Reminiscence of Final Fantasy VII’; een compilatie van gamebeelden die het verhaal uit het spel vertellen.

Voor de kenners zitten er leuke extra’s in de film. Zo zijn alle personages aanwezig: Tifa, Barrel, Cid, Vincent, Yuffie, Caith Sid, Red XIII en Aeris. De overwinningstune na iedere battle uit het spel is in de film gebruikt als ringtone; heel erg herkenbaar en grappig. Ook de materia, de gekleurde ballen uit het game-menu, zijn verwerkt in de vechtscènes van de film en leveren hier ook extra krachten op. En Bahamut is in opperste stemming en vernielt half Midgar. De locaties en muziek zijn letterlijk overgenomen en geperfectioneerd. Bij het kijken van de film krijg je weer zin om het spel te spelen, of heb je soms het gevoel de gamepad in je handen te hebben. Nu maar hopen dat de sequels ook hier worden uitgebracht.

Froukje Drent
©Movie Machine 2006